زیدآبادی: استبداد و زورگویی، عامل اصلی کوچ مردم از وطن است

احمد زیدآبادی در یادداشتی تامل‌برانگیز، به بررسی جایگاه آموزه‌های حضرت علی (ع) در مناسبات سیاسی و اجتماعی می‌پردازد و هشدار می‌دهد که تحریف مفاهیم عدالت و جایگزینی آن با رویکردهای قدرت‌محور، پیامدهای ناگواری برای جامعه به همراه داشته است.

سقوط از تبیین عقلانی به غلوهای خردسوز

نویسنده با یادآوری دوران سیدمحمود طالقانی، اشاره می‌کند که در آن برهه، تبیین سیاست‌ورزی علی (ع) بر پایه تعادل و میانه‌روی استوار بود. طالقانی با تکیه بر آموزه «الطریق الوُسطی هِی الجادَه»، بر لزوم پرهیز از افراط و تفریط تأکید داشت. اما متأسفانه پس از ایشان، تبیین عقلانی جای خود را به رویکردهای سطحی واعظانی داد که بدون شناخت واقعی، حضرت علی (ع) را دستمایه غلوهای خردسوز و تصفیه‌حساب‌های سیاسی کردند.

تحریف مفاهیم و پیامدهای اجتماعی

این روند تحریف، نه تنها منجر به فراموشی حقیقت آموزه‌های علوی شد، بلکه بستری را فراهم آورد تا اسلام‌ستیزان از این تناقضات برای تخریب چهره حضرت علی (ع) و آلوده کردن ذهن مخاطبان به بهتان‌ها استفاده کنند. این وضعیت، داستانی دردناک است که نیازمند بازخوانی دقیق و تبیین فوری برای بازگشت به حقیقت است.

هشدار علی (ع) درباره استبداد و آوارگی مردم

در بخشی از این تحلیل، به یکی از اندرزهای ژرف و عبرت‌آموز حضرت علی (ع) در نامه‌ای به فرماندار خود اشاره شده است که در آن صراحتاً هشدار می‌دهد: «اِسْتَعْمِلِ اَلْعَدْلَ وَ اِحْذَرِ اَلْعَسْفَ وَ اَلْحَیْفَ». ترجمه این کلام گهربار چنین است: با عدالت رفتار کن و از استبداد و ستم بپرهیز؛ زیرا زورگویی منجر به آوارگی و کوچ مردم از وطن می‌شود و بیدادگری، شمشیر و خشونت را به میان می‌آورد.

این توصیه که در کلمات قصار نهج‌البلاغه (شماره ۴۷۶) ثبت شده است، حقیقتی بنیادین را آشکار می‌کند: هرگاه عدالت جای خود را به زورگویی بدهد، نتیجه حتمی آن، از دست رفتن سرمایه‌های انسانی و بروز ناآرامی‌های اجتماعی خواهد بود.