واکنش مخاطبان به قتل سوگند صیادی: هزینه اعتراض و ضرورت تغییر قانون
به گزارش رسانشر به نقل از خبرآنلاین، مرگ سوگند صیادی، دختر ۱۶ ساله کرمانشاهی، بار دیگر موضوع خشونت علیه زنان و تداوم قتلهای موسوم به ناموسی را به یکی از بحثهای جدی فضای عمومی تبدیل کرده است. مخاطبان این پایگاه خبری در بخش نظرات، از هزینه بالای اعتراض اجتماعی، مقاومت در برابر تغییر نگرشها، ضرورت اصلاح قوانین و آموزش پیشگیرانه به عنوان ریشههای اصلی این پدیده سخن گفتهاند.

هزینه اعتراض اجتماعی؛ چرا واکنشها ادامه پیدا نمیکند؟
بخشی از مخاطبان، محدودیتها و هزینههای کنشگری اجتماعی را از دلایل کمرنگ بودن واکنش عمومی به قتلهای ناموسی میدانند. یکی از کاربران با نام شهروز نوشته است: «هر کنش و واکنشی در ایران ممکن است با اتهام دشمنی با نظام روبهرو شود. واکنش اجتماعی در ایران یعنی دردسر!» مخاطب دیگری نیز معتقد است هزینه اعتراض در جامعه به اندازهای بالاست که بسیاری از افراد ترجیح میدهند سکوت کنند. در همین راستا، گروهی دیگر گرفتاریهای اقتصادی و معیشتی را عاملی برای دور شدن مردم از مشارکت در مسائل اجتماعی میدانند و مینویسند: «آنقدر گرفتار معیشت هستیم که از این حرفها و کارها دوری میکنیم.»
سنت، قانون و ضرورت تغییر نگرشها
بخش دیگری از نظرات به نقش سنتها و باورهای فرهنگی در تداوم خشونت علیه زنان اختصاص دارد. یکی از کاربران با اشاره به اینکه تغییر جامعه سنتی صرفاً با قانون امکانپذیر نیست، تأکید کرده: «ما اسیر جامعه سنتی هستیم و این جامعه با قانون هم تغییر نمیکند؛ خیلی باید روی زنان و مردان کار شود.» در مقابل، برخی مخاطبان معتقدند نمیتوان خشونت علیه زنان را صرفاً به جوامع سنتی نسبت داد و به وقوع موارد مشابه در کشورهای غربی اشاره میکنند. با این حال، گروهی بر ضرورت اصلاح قوانین تأکید دارند. یکی از کاربران مینویسد: «به نظرم با قانون میشود جلوی این قتلها را گرفت.» مخاطب دیگری نیز اصلاح قانون را در کنار آموزش عمومی ضروری میداند: «باید نگاه حاکمیت به این مسئله تغییر کند؛ هم قانون را اصلاح کند و هم در مدرسه آموزش بدهد.»
آموزش زنان و مردان؛ راهی برای پیشگیری از خشونت
ضرورت آموزش از دیگر محورهای پرتکرار در نظرات مخاطبان است. برخی کاربران معتقدند آشنایی کودکان با حقوق فردی و اجتماعی از سنین پایین میتواند در شکلگیری روابط سالمتر مؤثر باشد. یکی از مخاطبان مینویسد: «راهکار این نیست که مرد را سرزنش و سرکوب کنیم؛ باید کودکان را از سنین پایین با حقوق خودشان آشنا کنیم تا در بزرگسالی نسبت به حقوق یکدیگر آگاهانه رفتار کنند.» مخاطب دیگری نیز بر ضرورت آموزش مردان تأکید کرده: «در خصوص آموزش به مردها عملاً هیچ اتفاقی نیفتاده است.» در کنار این دیدگاهها، برخی کاربران بر نقش فقر و شرایط اقتصادی در تشدید آسیبهای اجتماعی تأکید کرده و حل مشکلات معیشتی را پیششرط ارتقای فرهنگ عمومی میدانند.
نگرانی از فراموش شدن قربانیان پس از چند روز
در میان نظرات، تعدادی از مخاطبان از مقطعی بودن واکنشها به قتل زنان انتقاد کردهاند. یکی از کاربران مینویسد: «همین الان هم موضوع قتل سوگند را تمامشده بدانید تا قتل بعدی؛ همه یادشان میرود که دختری را به مسائل هیچ و پوچ میکشند.» کاربر دیگری با لحنی انتقادی بیان میدارد: «هیچکس صدای زنان را نمیشنود تا اینکه یک کشته روی دست بماند؛ بعد از چند روز داد و بیداد، دوباره همهچیز عادی میشود.» رضا نیز با انتقاد از عملکرد مسئولان، نسبت به نبود اراده کافی برای پیگیری چنین حوادثی ابراز ناامیدی کرده است.
تأکید بر پیچیدگی مسئله و پرهیز از نگاه تکبعدی
همه مخاطبان با تحلیلهای مطرحشده همنظر نیستند. برخی معتقدند نباید این پدیده را صرفاً با دوگانه سنت و مدرنیته توضیح داد یا تمام مسئولیت را متوجه یک جنسیت دانست. گروهی نیز بر ضرورت توجه به شرایط اقتصادی، حقوق متقابل اعضای خانواده و آموزش همزمان زنان و مردان تأکید کردهاند. در مجموع، نظرات نشان میدهد مرگ سوگند صیادی پرسشهای گستردهتری درباره هزینه اعتراض اجتماعی، نقش قانون، تأثیر سنتها، آموزش و مسئولیت نهادهای رسمی را پیش رو قرار داده است که پاسخ به آنها نیازمند پیگیری مستمر است.

نظرات (0)
در حال بارگذاری نظرات...