ایران به سه خودروساز بزرگ نیاز دارد؛ تحلیل چالشهای صنعت
به گزارش رسانشر به نقل از تجارت نیوز، امیرحسن کاکایی، دانشیار دانشکده مهندسی خودرو دانشگاه علم و صنعت، در گفتگویی مفصل ضعفهای ساختاری صنعت خودروی ایران را بررسی و راهکارهای خروج از بحران فعلی را مطرح کرد. او تصریح کرد که مسئولیت اصلی ضعفهای ساختاری بر عهده مجموعه سیاستگذاری اقتصادی و صنعتی کشور است، نه تنها مدیران بنگاهها.

قیمتگذاری دستوری و فشار بر زنجیره تأمین
کاکایی به نقش تورم، جهش ارزی و بلاتکلیفی در دسترسی به ارز در ناتوانی برنامهریزی بلندمدت بنگاهها اشاره کرد. او گفت: «وقتی قیمت مصوب از هزینه متعارف تولید و تأمین مالی عقب میماند، فشار به زنجیره تأمین منتقل میشود.» فاصله قیمت کارخانه و بازار نیز زمینه سوءاستفاده را فراهم میآورد. او اضافه کرد که برای قضاوت درباره قیمت باید اثر تورم و ارز از ضعف بهرهوری جدا شود.
ناهمهنگی در ارتقای استانداردها
استاد دانشگاه علم و صنعت ناهماهنگی بین نهادها را مانع دیگر دانست. او مثال زد: «فرض کنید از خودروساز میخواهیم محصولی مطابق سطح بالاتری از استاندارد آلایندگی عرضه کند. آنوقت دستگاه مسئول تأمین سوخت هم باید کیفیت و پوشش توزیع سوخت سازگار را تضمین کند.» اگر هر نهاد فقط تکلیف خودش را انجام دهد، هزینه بالا میرود اما نتیجه مورد انتظار برای مردم محقق نمیشود.
ضرورت حفظ خودروساز بزرگ و محدودیت ارزی
کاکایی با اشاره به ظرفیتهای داخلی در مهندسی، قطعهسازی و قالبسازی، تأکید کرد که بازسازی این تواناییها از ابتدا بسیار پرهزینهتر است. او دلیل اصلی اهمیت تولید داخلی را محدودیت ارزی عنوان کرد و برآورد کرد: «فرض کنید کشور بخواهد نیاز سالانه ۸۰۰ هزار تا یک میلیون دستگاه را بهطور کامل از واردات تأمین کند، کل هزینه ارزی به حدود ۲۵ میلیارد دلار میرسد.» در مقابل، «ارزبری تولید خودروهای ساخت داخل در یک سال عادی حدود ۳ میلیارد دلار برآورد میشود.»
تفاوت بازار رقابتی با صنعت رقابتپذیر
وی تفاوت دو مفهوم را تشریح کرد: بازار رقابتی به معنای وجود انتخاب واقعی برای خریدار (قیمت، کیفیت، ایمنی) است، در حالی که صنعت رقابتپذیر به توانایی بنگاهها در طراحی، تولید، بهروزرسانی پلتفرم و یافتن مشتری تکرارشونده خارج از حمایت داخلی اشاره دارد. کاکایی تأکید کرد: «تنظیم رقابت بازار و توسعه قابلیت صنعت دو وظیفه جداگانهاند که باید هماهنگ اجرا شوند.»
نیاز به سه شرکت بزرگ خودروساز
در پاسخ به این پرسش که آیا اقتصاد مقاومتی میخواهیم یا رقابتی، کاکایی گفت مبنای برنامهریزی باید بر اساس تداوم محدودیت تجارت یا دسترسی بازتر به شرکا تعیین شود. در هر دو مسیر، بنگاه باید نسبت به هزینه و کیفیت پاسخگو باشد. او نتیجه گرفت: «پاسخ من مثبت است، چون تأمین پایدار بخش اصلی بازار در شرایط محدودیت ارز و حفظ توان مهندسی کشور اهمیت دارد.» این پاسخ برای سیاستگذار تعهد ایجاد میکند تا شرکتهای ناکارآمد اصلاح یا از بازار خارج شوند و بلاتکلیفی سیاستگذاری پایان یابد.

نظرات (0)
در حال بارگذاری نظرات...