هوش مصنوعی با تحلیل راهرفتار بیماریهای کبد و خواب را پیشبینی میکند
پژوهش جدیدی از مؤسسه علوم وایزمن نشان میدهد که الگوی حرکات بدن انسان میتواند پنجرهای به سمت سلامت درونی او باشد، بهگونهای که حتی پزشکان متخصص نیز از آن بیخبر باشند. این مطالعه که نتایج آن در ساینسآلرت منتشر شده، با بهرهگیری از هوش مصنوعی و رصد دقیق حرکات ۳٬۳۲۸ بزرگسال، ارتباطهای شگفتانگیزی میان نحوهی راهرفتن و شاخصهای حیاتی سلامت برقرار کرده است.

چگونه حرکات بدن اسکن میشوند؟
شرکتکنندگان در این پژوهش پنج فعالیت ساده شامل راهرفتن روی تردمیل با دو سرعت متفاوت، راهرفتن درجا، برخاستن از صندلی و ایستادن بیحرکت را انجام دادند. در حین انجام این حرکات، دوربینی مجهز به حسگر عمق، موقعیت سهبعدی ۲۶ مفصل بدنی آنها را ثبت کرد. این دادههای خام سپس به مدلهای هوش مصنوعی داده شدند تا الگوهای هماهنگی میان اعضای مختلف بدن را بیاموزند.
برای تست دقت مدل، پژوهشگران بخشی از دادههای حرکتی را حذف و از هوش مصنوعی خواسته بودند اطلاعات گمشده را بازسازی کند. این فرآیند باعث شد مدل درک عمیقی از بیомеکانیک بدن پیدا کند و بتواند انحرافات ظریف را که چشم انسان قابلدیدن نیست، شناسایی نماید.
پیشبینی سفتی کبد بدون بیوپسی
نکتهبهروز و مهمترین یافته این مطالعه، توانایی مدل در پیشبینی میزان سفتی کبد (نشانه اسکارگذاری و فیبروز) تنها بر اساس الگوهای حرکتی بود. پژوهشگران اعلام کردند که پیشبینیهای مدل از نظر میزان اطلاعات، با آزمایشهای خونی استاندارد کبد قابلمقایسه است. اگر این روش در مقیاس بالینی تایید شود، میتواند جایگزین غیرتهاجمی و ارزانقیمت برای скرینینگ بیماریهای کبدی باشد.
رازهای خواب در حرکات تنه
تحلیلها همچنین показаل که حرکات ناحیه تنه (میان شانهها و لگن) حاوی اطلاعاتی درباره کیفیت و کمیت خواب افراد است. هوش مصنوعی توانست الگوهای مرتبط با بیخوابی، مدت زمان خواب شبانه و حتی شاخصهای آپنه خواب (توقف مکرر تنفس در حین خواب) را استخراج کند. این یافته نشان میدهد که اختلال در الگوی تنفس و خواب، بازتابی در کنترل وضعیتی و حرکتی بدن در حالت بیداری دارد.
بهبود تشخیص دیابت و افسردگی
علاوه بر موارد فوق، افزودن دادههای حرکتی به مدلهای کلاسیک شامل سن، قد، شاخص توده بدنی (BMI) و چربی ویسceral، دقت پیشبینی بیماریهایی مانند دیابت نوع ۲، افسردگی و بیخوابی را به طور معناداری افزایش داد. این امر نشان میدهد که «امضای حرکتی» بدن میتواند بیومارکر جدیدی برای بیماریهای متابولیک و روانی باشد.
محدودیتها و افقهای آینده
پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه مقطعی (Cross-sectional) بوده و رابطه علی-معلولی را ثابت نمیکند؛ یعنی هنوز مشخص نیست آیا بیماری باعث تغییر الگوی حرکتی شده یا الگوی حرکتی نادرست زمینهساز بیماری است. علاوه بر این، جامعه آماری شامل بزرگسالان نسبتاً سالم و همژنسیتی بالا بوده است. بنابراین، برای ورود به کارکرد بالینی، نیاز به مطالعات طولی و روی جوامع متنوعتر است.
با این حال، چشمانداز نهایی این است که در آینده نزدیک، انجام چند حرکت ساده در دفاتر پزشکان، بدون نیاز به سوزن و نمونهگیری خون، بتواند هشدارهای زودهنگام برای طیف وسیعی از بیماریها صادر کند.

نظرات (0)
در حال بارگذاری نظرات...