تناقض زوجوفرد از در منزل با باز ماندن مدارس: خانوادهها در گیر
اجرای طرح محدودیت تردد «زوج و فرد از درِ منزل» در تهران، در روزهایی که شاخص آلودگی هوا به سطح ناخوشایند یا خطرناک رسیده، بار دیگر تناقضی پیشین را در مدیریت شهری آشکار کرده است: مدارس باز ماندهاند و خانوادهها برای رساندن فرزندان به کلاسها ناچارند با محدودیتهای تازه دستوپنجه نرم کنند.
مدرسهها، موتور محرک ترافیک صبحگاهی
مدارس یکی از مولدهای اصلی ترافیک صبحگاهی در کلانشهر تهران هستند. روزانه تعداد زیادی از والدین برای انتقال فرزندان به موسسات آموزشی به خیابانها میروند. در میان این والدین، خانوادههایی با دو والد شاغل، خانوادگی که به سرویسهای مدرسهای وابستهاند و دانشآموزانی که مسیر طولانی مدرسه را با خودرو شخصی طی میکنند، وجود دارند. وقتی محدودیت تردد از درِ منزل اجرا میشود، اما تعطیلی مدارس اعلام نمیشود، این اقشار مستقیماً تحت فشار قرار میگیرند.
تضاد در اهداف و ابزارها
هدف اصلی اعمال محدودیتهای ترافیکی، کاهش حجم ترافیک و در نتیجه کاهش انتشار آلایندههاست. اما باز ماندن مدارس در شرایط مشابه، یک پارادوکس عملیاتی ایجاد میکند: از یک سو به شهروندان گفته میشود از 꺼내 خودرو خودداری کنید، و از سوی دیگر شرایطی تحمیل میشود که استفاده از خودرو برای یک نیاز ضروری (تحصیل فرزندان) به اجبار تبدیل میشود. سرویسهای مدرسهای نیز با تغییر مسیر، تراکم ترافیک در مسیرهای مجاز و مشکلات جابهجایی دانشآموزان روبرو میشوند.
هزینههای تعطیلی و ضرورت هماهنگی
تعطیلی مدارس تصمیم بیهزینهای نیست؛ پیامدهای آموزشی، چالشهای والدین شاغل در مراقبت از فرزندان در خانه و معایب آموزش مجازی مواردی هستند که باید در ترازو قرار گیرند. با این حال، این ملاحظات نمیتواند بهانهای برای نادیده گرفتن «تناسب تصمیمها» باشد. اگر شرایط هوا آنقدر بحرانی است که محدودیت از درِ منزل را توجیه میکند، حضور فیزیکی میلیونها دانشآموز و والدین در خیابانها نیز باید با همان سطح حساسیت مورد ارزیابی قرار گیرد.
انتظار از کمیته اضطرار
کمیته اضطرار آلودگی هوا نهادی است که برای مدیریت شرایط بحرانی تدوین شده است. شهروندان انتظار دارند این کمیته به جای تصمیمهای تکهتکه و پراکنده، یک «بسته هماهنگ» از محدودیتها و تسهیلات را در نظر بگیرد. نمیتوان یک بخش از زندگی شهری (تردد آزاد خودروها) را محدود کرد و بخش دیگر (حضور اجباری در مدارس) را بدون در نظر گرفتن پیامدهای ترافیکی ناشی از آن، به حال خود رها نمود.
درخواست تعطیلی بیدلیل مدارس نیست، بلکه تقاضای سیاستگذاری منطقی، هماهنگ و مبتنی بر واقعیت زندگی روزمره مردم است.
اگر هدف واقعی کاهش تردد است، باید بستر فراهم شود که خانوادهها برای انجام ضروریترین وظیفه روزانهشان، یعنی رساندن فرزندان به مدرسه، مجبور به نقض محدودیتها یا تحمل سختیهای مضاعف نشوند.

نظرات (0)
در حال بارگذاری نظرات...