وقتی شریک زندگیم ابراز علاقه نمی‌کند: آیا این پایان رابطه است؟

یک زن 56 ساله پس از تجربه از دست دادن همسرش، وارد یک رابطه جدید شده است، اما با یک چالش مهم روبرو است: شریک زندگی‌اش از برقراری ارتباط فیزیکی به شیوه‌ای که او تمایل دارد، خودداری می‌کند. این مسئله، سوالاتی را در ذهن او ایجاد کرده است؛ آیا این به معنای پایان رابطه است؟

مطالعه این مطلب برای افراد زیر سن 18 سال توصیه نمی شود

در دنیای پیچیده روابط انسانی، مسائل جنسی اغلب به عنوان یک عامل حیاتی در رضایت و پایداری روابط در نظر گرفته می‌شود. زنی 56 ساله که اخیراً همسرش را از دست داده و وارد یک رابطه جدید شده است، با چالشی روبه‌رو شده که بسیاری از افراد در روابط خود با آن مواجه می‌شوند: عدم توازن در ابراز علاقه جنسی.

این زن، که از این پس او را «زنی که نگران است» می‌نامیم، به تازگی وارد یک رابطه جدید با مردی 55 ساله شده است. آن‌ها شش ماه است که با هم قرار می‌گذارند و به گفته خودش، رابطه جنسی آن‌ها خوب است. اما یک مسئله وجود دارد: شریک زندگی‌اش از انجام عمل جنسی دهانی برای او خودداری می‌کند.

«زن نگران» اذعان دارد که از این عمل لذت می‌برد و انجام آن را برای شریکش دوست دارد، اما زمانی که او متقابلاً این کار را انجام نمی‌دهد، احساس می‌کند که مورد بی‌احترامی قرار گرفته و انگار مشکلی دارد. هنگامی که این موضوع را با شریکش مطرح می‌کند، او پاسخ می‌دهد که می‌خواهد صبر کند تا ببیند آیا رابطه آن‌ها به اندازه کافی جدی می‌شود تا به ازدواج منجر شود و سپس این کار را انجام خواهد داد. این در حالی است که «زن نگران» می‌داند که او در گذشته این کار را بدون ازدواج انجام داده است.

این موضوع باعث شده است که «زن نگران» احساس کند که باید از این کار دست بکشد، اما از این می‌ترسد که این مسئله به پایان رابطه منجر شود. او می‌داند که باید مرزهایی را تعیین کند، اما نمی‌داند چگونه. او به جنبه‌های مثبت رابطه خود نیز اشاره می‌کند؛ این که شریکش در آغوش گرفتن و نوازش بسیار خوب است و هرگز دستش را از او برنمی‌دارد، که برای او بسیار مهم است. همچنین، او تجربه ازدواج قبلی خود را یادآوری می‌کند، جایی که همسرش چندان مهربان نبود، مگر در زمان صمیمیت جنسی، اما همیشه از انجام عمل جنسی دهانی برای او خوشحال می‌شد.

«زن نگران» خود را زنی قوی می‌داند که از خود مراقبت می‌کند و به نظر نمی‌رسد که سنش را نشان دهد، بنابراین از این موضوع گیج شده است. او می‌گوید که شریکش دائماً در مورد آینده مشترکشان صحبت می‌کند، اما نبود این نوع از صمیمیت در حال ایجاد شکافی در رابطه آن‌هاست. او نمی‌خواهد شریکش فکر کند که او بدرفتاری می‌کند، اما معتقد است که باید یک رابطه متعادل داشته باشد و زمانی که به از دست دادن او فکر می‌کند، دچار احساسات شدیدی می‌شود.

پاملا استفنسون کانلی، روان‌درمانگر مستقر در ایالات متحده که در درمان اختلالات جنسی تخصص دارد، در این مورد می‌گوید: “شما نباید او را از دست بدهید. شما عدم تعامل او را نشانه‌ای از بی‌احترامی می‌دانید، و ممکن است اینطور باشد، اما سعی کنید درک کنید که افراد مختلف ترجیحات جنسی متفاوتی دارند، و در مورد شریک جدیدتان، او احتمالاً دوست ندارد عمل جنسی دهانی انجام دهد و هرگز این کار را انجام نخواهد داد. در 55 سالگی، او یک سبک جنسی مشخص را ایجاد کرده است که شامل تمام چیزهایی که شما دوست دارید نمی‌شود. پیشنهاد دادن این عمل به‌عنوان یک گزینه هیجان‌انگیز پس از ازدواج، فقط راهی برای اجتناب از آن است. سعی کنید تصمیم بگیرید که آیا راه‌های دیگری که او شما را خوشحال می‌کند و به شما احترام می‌گذارد، به طور کلی برای شما کافی است یا خیر.”

کانلی همچنین اضافه می‌کند: “این موضوع مربوط به شکست شما نیست، اگرچه کاملاً قابل درک است که شما اینطور فکر کنید. ازدواج گذشته شما – و شاید موقعیت‌های دیگر – شما را نسبت به بی‌توجهی‌ها و عدم تعادل در روابط هوشیار کرده است، بنابراین خوب است که با دقت به آنچه می‌توانید در این رابطه جدید تحمل کنید فکر کنید و امیدوارانه گفتگوهایی داشته باشید که به او کمک کند شما را بهتر بشناسد. صمیمیت فقط در مورد نزدیکی جسمی نیست. صمیمیت واقعی شامل به اشتراک گذاشتن این است که هر دوی شما واقعاً در یک زمینه جنسی و غیرجنسی کیستید.”

این مورد، نمونه‌ای از چالش‌هایی است که در روابط انسانی پیش می‌آید. در حالی که ابراز علاقه جنسی می‌تواند یک عنصر مهم در یک رابطه موفق باشد، درک تفاوت‌های فردی، ارتباط باز و تعیین مرزها، کلید حل این‌گونه مسائل است. مهم است که هر دو طرف در یک رابطه، احساس احترام و ارزشمندی کنند تا بتوانند یک رابطه سالم و پایدار را تجربه کنند.

منبع: گاردین