شایعه مرگ همسر بشار اسد در بیمارستانی در مسکو

سرطان‌هایی که اغلب با شیمی درمانی مرتبط هستند، سندرم میلودیسپلاستیک (MDS) و لوسمی حاد میلوئیدی (AML کشنده‌ترین نوع سرطان خون) هستند. گاهی اوقات، MDS ابتدا رخ می‌دهد، سپس به AML تبدیل می‌شود. لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL) نیز با شیمی درمانی مرتبط است. شیمی درمانی به عنوان یک عامل خطر بزرگتر از پرتودرمانی در ایجاد سرطان خون شناخته شده است.

اما سرطان دومی که همسر ۴۹ ساله اسد به آن مبتلا شد، سرطان خون از نوع AML است که نرخ زنده ماندن بعد از شیمی درمانی در این نوع بیماران ۵ سال است.(البته فقط ۲۹ درصد از مبتلایان) و دچار عفونت شدن می‌تواند عمر فرد را کم کند.

لوسمی حاد میلوئیدی یا AML سلول‌های مغز استخوان یا میلوسیت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و روندی حاد دارد. در این بیماری مغز استخوان، میلوبلاست‌ها (نوعی گلبول سفید)،گلبول‌های قرمز یا پلاکت‌های غیرطبیعی می‌سازد. اما عوامل خطرساز شامل استعمال دخانیات، سابقهٔ درمان به روش شیمی‌درمانی و قرار داشتن در معرض تابش پرتوها، خطر ابتلا به سرطان خون AML بزرگسالان را بیشتر می‌کند. نشانه‌های احتمالی سرطان خون AML بزرگسالان عبارت‌اند از تب، احساس خستگی و به آسانی دچار  خون‌ریزی یا خون‌مردگی شدن.

در لوسمی حاد، سلول‌های مغز استخوان بلوغ مناسبی ندارند. سلول‌های لوسمیک نابالغ اغلب بلاست نامیده می‌شوند که به تقسیم سلولی و تجمع ادامه می‌دهند. در لوسمی میلوئیدی منشأ سلول‌های سرطانی ردهٔ میلوسیت‌ها که گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها یا سایر گلبول‌های سفید به‌جز لنفوسیتها مانند گرانولوسیت‌ها و مونوسیت‌ها را می‌سازند، است.

وقتی بیمار مبتلا به AML  به سمت مراحل پیشرفته می‌رود، ممکن است سردی مداوم، رنگ پریدگی، خستگی و خواب آلودگی را تجربه کند.

 آنها همچنین ممکن است کنترل عملکرد مثانه و روده خود را از دست بدهند. در برخی موارد نادر، به دلیل وجود سلول‌های سرطانی بیش از حد، خون می‌تواند بیش از حد غلیظ شود.

این به فرد بستگی دارد، اما پزشکان معمولاً مرحله نهایی AML را زمانی تشخیص می‌دهند که بعید است فرد بیش از ۱۲ ماه دیگر زنده بماند.  تحقیقات نشان می‌دهد که یک فرد  می‌تواند انتظار داشته باشد که به طور متوسط ​​یک تا دو ماه دیگر زندگی کند، زمانی که AML دیگر به درمان پاسخ ندهد.