محمد مهاجری: اغتشاشگران اصلی در خیابان نبودند ؛ در مجلس و تلویزیون و شوراها و … دنبال شان باشید

محمد مهاجری – بر فرض که همه عوامل اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴ را به مجازات رساندیم. تازه موقع طرح این پرسش است که عامل اصلی و علت‌العلل آن همه خشم که ناآرامی‌ها بر بستر آن شکل گرفت، چرا باید قِسِر در بروند؟

سالهاست که بر سر موضوعات کوچک و بزرگ کف جامعه عصبانی می‌شوند. عاملان این ناراضی تراشیها کیانند،کجایند و چه کرده‌اند؟

از نظارت استصوابی تا برخی سهمیه‌های ناحق کنکور بگیرید تا مخالفت با رفع فیلترینگ و رودررو قراردادن مردم بر سر قانون باصطلاح عفاف و حجاب. دفاع از تحریم و کاسبان تحریم هم که جای خود دارند.

عده ای هَوویِ کنسرت شدند و گروهی همه تلاش‌شان این شد که سایه هر سلبریتی را با تیر بزنند و کاری کنند که از آنها دشمن خونی برای نظام و انقلاب و حتی ایران بتراشند.

همین‌ها با عقده‌هایشان در برابر هر کنسرت و فیلمی که خوششان نمی‌آمد، ایستادند و نیز با تک تیراندازهایشان به استخدام و انتصاب هر آدم به دردخوری شلیک کردند.

قصه این غصه‌ها رُمان قطور و تلخی است که هر صفحه‌اش، در ذهن و سینه بسیاری از مردم کشورمان جاگرفته. و نتیجه همه این بداخلاقی‌ها و ایجاد دوقطبی های قلابی از جمله  انقلابی و غربزده، حزب‌اللهی و ضدانقلاب، طرفدار نظام و ضدنظام، متدین و سکولار و ده ها دوگانه کوفتی دیگر است.

عاملان این همه انزجار و نفرت و خشم و دوقطبی‌سازی را همه جا می‌توانید، پیدا کنید.

یکی در دانشگاه شریف استاد است و از جایگاه خود در شورایعالی فضای مجازی علیه رفع فیلترینگ عقده گشایی می کند. دیگری در همین شورا، بازمانده دولت احمدی‌نژاد است و هیچ هنر دیگری جز ضدیت با کسب و کار مردم در فضای مجازی ندارد.

آن دیگری هنرش اینکه دکمه بیخ حلق را ببندد.

یکی دیگر فارغ‌التحصیل آمریکاست و سهمیه یک روز در میان تلویزیون، و کارش فحش دادن به هر تلاشی برای بهبود روابط خارجی است. آمریکا دیده دیگری هم هست که با حفظ زمین‌های گسترده کشاورزی اش، فقط بلد است به برجام بد بگوید.

از این قماش در شورای انقلاب فرهنگی هم داریم که بر صفحه تلویزیون مثل نقل و نبات فحش می‌دهد و مسخره می‌کند. یکی دیگر را به تلویزیون راه نمی‌دهند، اما پیشگویی‌های خنده داری می‌کند، که نوستراداموس به گردش هم نمی‌رسد.

فلان آدم دیگر هرروز در فلان شبکه سیما تحلیل‌های آبکی اش را حواله گوش مخاطب می کند. عده ای هم تحت لوای یک تشکیلات حزبی، نهایت پایداری را برای مشوه کردن آدم خوب‌ها در افکار عمومی به عمل می‌آورند.

زبانم لال، آن یکی امام جمعه است و فقط بلد است، حرف هایی بزند که جامعه دچار تنش شود یا دیگری بر فراز منبر، خواب‌هایی تعریف می‌کند که فقط می‌تواند، توسط شیادها ساخته شده باشد.

نمایندگان ۴درصدی بدزبان و هتاک مجلس هم که جای خود دارند. کاری جز حرف بی ربط گفتن و تهمت زدن به این و آن از دست شان ساخته نیست. گاهی هم قانونی می‌گذرانند که گندش بعد از مدتی در می آید. وقتی هم بیکار می‌شوند به رئیس جمهور می پرند و …

بخواهیم یا نخواهیم ( و تحلیل یک دستگاه امنیتی هم پشت این حرف هست) این جماعت، همگی دلخوشکن ها و کارکنان اسرائیل اند.

هدف صهیونیسم آن است که سرمایه اجتماعی نظام فرو بریزد و حتی ایران از چشم ایرانی‌ها بیفتد. و این جماعت برای این هدف صهیونی، هر چه برای عصبانی کردن مردم از دست حاکمیت ازشان بربیاید کوتاهی نمی‌کنند.

حتما بعضی از اینها از روی نادانی به این لشگر پیوسته‌اند، اما حماقت آنجاست که تصور نکنیم، طناب‌های این عروسک‌های خیمه شب بازی دست دشمن صهیونی و امریکاست.

آقایان مسئول! اینها پدیدآورندگان نفرت و کینه و نارضایتی اند. جرم اغتشاشگران ریشه در عملکرد اینها هم دارد. الان سراغ معلول رفته‌اید و علت را وانهاده اید.

دشمن دوسویه بازی کرده. قبلا به دست این تندروهای داخلی زمینه را برای اغتشاش و قتل و تخریب فراهم کرده و سپس که زمینه آماده شده، نوکران مسلح خود را به میان مردم معترضی که حق شان را می‌خواهند، فرستاده و مملکت را به آشوب کشیده.

همزمان با برخورد با آن عناصر اعتشاش، سراغ این کاسه‌های داغ‌تر از آش هم بروید. گول ظاهرشان و لباس شان و پست شان و ریش شان را نخورید.

خوارج دوران مولا، از اینها انقلابی تر، مقدس‌نماتر، نمازشب خوان تر، متشرع تر و … بودند.  زیر لوا و عبای هرکسی قایم شده اند، بکشانیدشان بیرون. واضح‌تر از این بگویم؟