نگرانیها درباره سرنوشت درختان چنار کهنسال خیابان ولیعصر(عج) در تهران، همواره در سایه آلودگی هوا، خشکسالی و بیماریها وجود داشته است. حالا عباسعلی نوبخت، مدیرعامل جدید سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران، وعده داده که برای صیانت از این میراث طبیعی و تاریخی پایتخت، برنامهریزی دقیقی انجام خواهد داد. به گزارش رسا نشر […]
نگرانیها درباره سرنوشت درختان چنار کهنسال خیابان ولیعصر(عج) در تهران، همواره در سایه آلودگی هوا، خشکسالی و بیماریها وجود داشته است. حالا عباسعلی نوبخت، مدیرعامل جدید سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران، وعده داده که برای صیانت از این میراث طبیعی و تاریخی پایتخت، برنامهریزی دقیقی انجام خواهد داد.
به گزارش رسا نشر و به نقل از ایرنا، خیابان ولیعصر، با ۱۸ کیلومتر امتداد و درختان چنار سربلندش، یکی از شناختهشدهترین و محبوبترین نقاط تهران است؛ خیابانی که نه تنها هویت بصری شهر را شکل داده، بلکه خاطرات و احساسات بسیاری از تهرانیها را در خود جای داده است.
در سالهای اخیر، شاهد قطع شدن برخی از این درختان باارزش بودهایم و این موضوع، نگرانیهای جدی را در میان شهروندان برانگیخته است. مسئله اصلی، شناسایی علت دقیق آسیبپذیری این درختان و یافتن راهکارهایی برای جلوگیری از تکرار این اتفاقات است.
نوبخت در این باره توضیح میدهد: «مطالعاتی در خصوص وضعیت درختان چنار تهران، بهویژه در خیابان ولیعصر، انجام شده است، اما بررسیهای اسنادی کافی نیست و نیاز به ارزیابیهای میدانی دقیقتری داریم. هدف اصلی، شناسایی پایههای سالم درختان و تعیین امکان استفاده از آنها در کاشتهای آتی است.»
او به این نکته هم اشاره میکند که ممکن است برخی از پایههای چنار با شرایط اقلیمی کنونی سازگاری نداشته باشند. به گفتهی نوبخت، برای اطمینان از زنده ماندن درختان، سه عامل اصلی – تنفس، آب و خاک مناسب – باید بهطور همزمان مورد بررسی قرار گیرند.
مدیرعامل سازمان بوستانها با تأکید بر اهمیت کیفیت آب و خاک، میگوید: «در برخی مناطق شهر، به دلیل آلودگی ناشی از تردد خودروها و رسوب مواد مضر، آب باران دیگر برای آبیاری درختان مناسب نیست. بنابراین، تمامی این شرایط باید به دقت ارزیابی شود تا بتوان بهترین تصمیم را برای آینده چنارهای ولیعصر گرفت.»
عباسعلی نوبخت ابراز امیدواری میکند که با انجام بررسیهای میدانی، پایههای سالم درختان شناسایی شوند و بتوان این میراث طبیعی تهران را حفظ و به نسلهای آینده منتقل کرد.
اینکه آیا امید به احیای کامل چنارهای بیمار وجود دارد یا خیر، سوالی است که پاسخ آن در نتایج بررسیهای آتی نهفته است. اما این تلاش برای صیانت از این درختان، یادآور ارزش بیبدیل طبیعت و اهمیتی است که باید به حفظ آن اختصاص دهیم.
