چرا از غول “اعتیاد” غافل شده ایم؟

اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان پزشکی قانونی ، روز سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت 99 اعلام کرد که آمار سالانه تلفات اعتیاد به مواد مخدر در کشور بیش از ۲۰درصد افزایش داشته است. بر اساس گزارش این سازمان، ۴هزار و ۴۷۲ نفر در سال ۱۳۹۸ بر اثر مصرف مواد مخدر، محرک، داروهای مخدر و مصرف چندگانه در کشور جان خود را ازدست دادند که این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال قبل (۱۳۹۷) که آمار تلفات ۳هزار و ۶۷۲ مورد بود، ۲۱.۸درصد افزایش یافته است.
وب سایت “نواندیش” با ذکر این مقدمه در مطلبی به قلم “رضا امیری” نوشت:  از کل تلفات سوء مصرف مواد ذکر شده در کشور طی سال ۱۳۹۸، ۳هزار و ۸۳۴ نفر مرد و ۶۳۸ نفر زن بودند. در این مدت استان‌های تهران با ۱۱۴۴، فارس با ۴۰۱ و خراسان رضوی با ۳۲۳ فوتی، بیشترین و استان‌های سمنان و ایلام هر کدام با ۲۶، هرمزگان و آذربایجان غربی با ۲۷ و قم با ۳۰ فوتی، کمترین آمار تلفات اعتیاد را داشتند. همچنین بیشترین آمار تلفات اعتیاد با ۴۰۷ نفر در تیرماه ثبت شده است.
بر اساس آمارهای موجود از کل تلفات اعتیاد در سال گذشته ۱۰۹۰ نفر به دلیل سوءمصرف مواد مخدر، ۱۹۰۸ نفر به دلیل مصرف داروهای مخدر ، ۲۰۷ نفر بر اثر مصرف مواد محرک و ۱۲۶۷ نفر بر اثر مصارف چندگانه جان خود را ازدست دادند.
همچنین از بین افراد فوت شده بر اثر اعتیاد، ۴۶.۸درصد مجرد، ۳۸.۶ درصد متأهل، ۹.۲درصد مطلقه یا همسر ازدست داده بودند و وضعیت تأهل ۵.۴ درصد نامشخص بود.بیشتر فوت‌شدگان اعتیاد به مواد مخدر نیز تحصیلات زیر دیپلم داشتند به طوری که ۶۲.۲درصد افراد متوفی کمتر از دیپلم، ۲۴.۳درصد دیپلم، ۷.۳درصد دارای تحصیلات دانشگاهی، و سطح تحصیلات ۶.۱ درصد نامعلوم بوده است.
همچنین از لحاظ سنی ۵.۱ درصد کمتر از ۱۸ سال، ۲۷.۱ درصد ۱۸ تا ۲۹ سال، ۳۰.۹ درصد ۳۰ تا ۳۹ سال، ۲۱ درصد ۴۰ تا ۴۹ سال، ۱۵.۸ درصد بالای ۵۰ سال و سن یک دهم درصد افراد نامعلوم بوده است.
آمار رو به رشد مصرف مواد مخدر نشان می دهد که متاسفانه علی رغم تلاش های سال ها و دهه های اخیر این غول بی شاخ و دم و خانمان سوز همچنان می تازد و قربانی می گیرد با این تفاوت که گویی دیگر برایمان این مساله به یک موضوع عادی تبدیل شده است.
متولیان امر در حوزه تصمیم گیری باید با توجه به تغییر فرهنگ موادر مخدر به سمت مواد جدید و کاهش سن مصرف دستورالعمل های علمی جدیدی را طراحی کنند، طی سال های گذشته برنامه های تلویزیونی و تبلیغاتی موثری در سطح شهر وجود داشت که به نظر هم مفید می رسید، اما متاسفانه این فعالیت های فرهنگی طی یکی دو سال گذشته کاهش داشته به طوری که گویا این مساله دیگر برای همه ما عادی شده است، غفلت از این غول مرموز می تواند طی سالیان آینده قربانیان بیشتری از بین جوانان ما بگیرد.