۸۰۰ زن ایرانی البته به صورت دست چین شده به استادیوم آزادی رفتند. ۲۰۰ تماشاگر زن هم که به صورت خود جوش به ورزشگاه آمده و پشت در مانده بودند در اواسط بازی به سکوهای آزادی راه پیدا کردند. با حضور این تماشاگران دیروز آزادی میزبان ۱۰۰۰ تماشاگر زن بود.

حضور این زنان حتی مهم‌تر از بازی فینال پرسپولیس و کاشیما بود. هر نتیجه‌ای در بازی حاصل می‌شد این زنان بودند که توانستند دیوار  آزادی را بشکنند و به یکی از مخوف‌ترین ورزشگاه‌های آسیا راه پیدا کنند.

برخی در این سال‌ها اعلام کردند که ما فرهنگ حضور زنان در ورزشگاه‌ها را نداریم. زیرساخت این کار آماده نیست. دیروز مردان و زنان حاضر در ورزشگاه آزادی نشان دادند هم فرهنگ این کار را دارند هم زیر ساخت‌ها آماده حضور زنان در وزشگاه است.

زن‌های ایرانی به ورزشگاه رفتند، در کنار مردان فوتبال دیدند، تشویق کردند، خوشحال شدند، حسرت خوردند و به خانه‌های خود برگشتند بدون اینکه اتفاق خاصی بیفتد.

حضور زنان در ورزشگاه آزادی آنقدر مهم است که نباید به سادگی از کنار آن گذشت. سیر محدودیت زنان در ایران را وقتی مرور می‌کنید تازه متوجه می‌شوید که حضور دیروز، چه کار بزرگی بوده حتی اگر به خاطر فشار فیفا بوده باشد.

محمد هاشمی رییس سابق صداوسیما در گفت‌وگویی گفته بود:« به ما فشار می‌آوردند چرا تا وقتی مردان هستند از زنان برای گویندگی خبر استفاده می‌کنید؟ مثلا فشار می‌آوردند که ما از خانم مریم ریاضی که از گوینده‌های خبر قبل از انقلاب بود و بسیار هم گوینده‌ای قوی و مسلط بود، استفاده نکنیم. تماس‌های فراوانی می‌گرفتند که باید مردان خبر بخوانند. تلفن باران شده بودیم.»

زمانی در ایران برخی به اخبار گویی توسط زنان اعتراض داشتند. این افراد بر این باور بودند که تا مردان هستند چه احتیاجی است که زنان پشت تریبون قرار بگیرند و اخبار بگویند.

زمانی در ایران واقعا برای برخی تصور اینکه زن در جامعه حضور فعال داشته باشد باور پذیر نبود. آن روز کسانی که به مدیرعامل وقت صداوسیما اعتراض کردند تصور می‌کردند این کار باعث فساد خواهد شد. بعد از گذشت سال‌ها دیدیم که حضور زنان در برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی هیچ مشکلی ندارد و زمینه ساز فساد احتمالی نیز نخواهد بود.

ماجرای استادیوم رفتن زنان یا ساز زدن آنها روی سن هم همین است. دیر یا زود این اتفاق خواهد افتاد و همگان متوجه خواهند شد که  رفتن زنان به ورزشگاه‌ها هیچ مشکلی نخواهد داشت. در بسیاری از نقاط جهان زنان به ورزشگاه می‌روند و هیچ مشکلی هم به وجود نمی‌آید.

جامعه ایران حالا بعد از حدود ۴۰ سال شاهد حضور پررنگ زنان در عرصه‌های مختلف است. امروز بسیاری از مجری‌های صداوسیما زن هستند. دختران بسیاری به دانشگاه می‌روند تا به واسطه تحصیلات وارد بازار کار شوند.

همه این نشانه‌ها حکایت از این معنا دارد که جامعه ایران عوض شده است. دیگر نمی‌شود با تفکر دهه شصتی، جوانان دهه ۷۰ و یا هشتاد را مدیریت کرد.

آنها خواسته‌هایی دارند که به آن دست پیدا می‌کنند. بهتر است با این تغییرات همراه شویم و از گذشته درس بگیریم.