ترانه‌ی «ترانه علیدوستی»، هدیه‌ی «هدیه تهرانی»

عصر ایران ؛ کاوه معین‌فر – روز گذشته ترانه علیدوستی توییتی منتشر کرد به این شرح: یه پیشنهاد. بیایید بازی. هر کی این توییت رو دید به مدت ۶۰ ثانیه همه لوازم برقی اتاقی که توشه رو خاموش کنه. بعدشم ریتوییت. من شروع کردم؛ ۹:۴۹ صبح 🙂

خیل عظیمی از مطالبی که هنرمندان و سلبریتی‌ها منتشر می‌کنند عموما اتفاقات روزانه زندگی شخصی خودشان است ولی بنابر دلایلی مخاطب خود را هم در آن شریک می‌کنند، یعنی از اینکه با دوستش ناهار خورده، تولد خواهر زاده‌اش بوده، در ایونت فلان محصول آرایشی بهداشتی شرکت داشته و … هیچ ایرادی هم ندارد هر کسی آزاد است فضایی که متعلق به خود اوست را هر گونه که دوست دارد اداره کند.

تعداد زیادی از سینماگران جهانی مشهور از جمله آنجلینا جولی و جورج کلونی اصلاً عضو شبکه های اجتماعی نیستند و بخش دیگری هم هستند که در صفحات‌شان به دغدغه‌ها و مسایلی می پردازند که برایشان بسیار مهم است و دامنه اهمیت آن از یک شخص فراتر رفته و نسل بشر یا کره زمین را شامل می‌شود.

برای مثال اگر به صفحه اینستاگرام لئوناردو دی‌کاپریو مراجعه کنید بسیار معدود می توانید تصاویر خودش را پیدا کنید و اغلب مطالبی که منتشر کرده مربوط به محیط زیست و لزوم رسیدگی به آن است.

آیا دی‌کاپریو به مهمانی نمی‌رود؟ به جاهای مختلف دنیا سفر نمی کند؟ سر صحنه فیلم هایش با کارگردان، هنرپیشه های معروف هالیوود و … سلفی نمی گیرد؟ واضح است که او هم تمام این کارها را انجام می دهد ولی آنرا حریم شخصی خودش می‌داند و به هر دلیلی از انتشار آنها خودداری می‌کند.

در عوض صفحه اینستاگرامش با بیش از ۲۴ میلیون فالوئر از سراسر جهان را به امکانی تبدیل کرده است تا تبلیغ کند که شرایط زیست بهتری برای خودمان و نسل های بعدی رقم بزنیم.

برمی گردم به کشور خودمان، در میان سیل عظیم اطلاعاتی که در شبکه های اجتماعی نشر می شود وقتی که هنرمندی چون ترانه علیدوستی این پیشنهاد را ارائه می‌دهد – آنهم در قالب یک بازی – نشانگر تعهد درونی او نسبت به جامعه و مشکلات درون آن است.

یک هنرمند دیگر هم هدیه تهرانی است که او هم صفحه اینستاگرامش را به فعالیت‌های محیط زیستی اختصاص داده است و از حفاظت از محیط زیست تا جلوگیری از انقراض یوز ایرانی در آن مطالب زیادی به اشتراک گذاشته است.

در این دنیای مجازی که شاهد انواع و اقسام حرکات سلبریتی‌گونه هنرمندان هستیم چنین رویکردی ریشه در یک دغدغه مهم سبک زندگی این هنرمندان دارد.

تعهد اجتماعی مهمترین تعهد انسان در زندگی جمعی است. چون اگر تعهد اجتماعی نباشد هر شخصی که چشم ناظر قانون یا جامعه را دور دید به خود اجازه می دهد هر کاری دلش خواست با جامعه‌اش انجام دهد.

نمی خواهم به بحث اختلاس، بی کفایتی مدیران و … اشاره کنم چون همه از من بیشتر مطلعید ولی این اتفاق، بیرون انداختن دستمال کاغذی از شیشه ماشین تا رد کردن چراغ قرمز در نصفه شب را هم شامل می شود.

“زبان بدن” یا “بادی لنگویج” (body language) علمی است که در آن تصریح شده است که طرز نشستن، ایستادن، نگاه کردن، دست دادن و … بیانگر احساسات درونی ما و ارسال کننده پیام هایی است که افراد به ندرت با زبان و کلمات حاضر به بیان آن هستند.

هر ژست یا حرکت می تواند کلید ارزشمندی برای درک عواطف شخص باشد. در هر پاسخ (کلامی) یا بیان احساس، مجموعه ای از حرکات ریز و نامحسوس وجود دارند که کنترل همه آنها از توان فرد خارج است و به شکلی غریزی و ناخودآگاه اتفاق می افتد.

به رای بنده یک “زبان مطلب منتشره” یا واژه من در آوردی “پُست لنگویج” هم وجود دارد که از مطالبی که اشخاص در فضای مجازی منتشر می‌کنند می‌توان دریافت که دغدغه‌های درونی آنها چیست و به کُنه احساسات و افکار آنها پی برد.

چه خوب است که در میان هنرمندان ما هم کسانی چون علیدوستی و تهرانی هستند که پُست لنگویج (زبان مطلب منشره) آنها چون ترانه‌ای زیبا یا هدیه‌ای از یک دوست حال ما را خوب می‌کند.