در حاشیه پیامک پلیس به کسب و کارهای تلگرامی: زمین بازی را دو دستی تقدیم دیگران نکنیم

عصر ایران؛ جعفر محمدی – اخیراً برخی کسب و کارهایی که در بستر تلگرام فعال هستند، پیامکی منسوب به پلیس فتا دریافت کرده اند که به آنها اولتیماتوم داده شده است ظرف ۴۸ ساعت آینده باید از تلگرام خارج و به پیام رسان های داخلی منتقل شوند. در پایان نیز تهدید شده است در صورت عدم خروج از تلگرام، با آنها برخورد خواهد شد!

پلیس البته تا کنون تأیید نکرده که این پیامک را ارسال کرده است؛ فارغ از این مسأله، درباره الزام کسب و کارها و رسانه ها به خروج از تلگرام و فعالیت در پیام رسان های داخلی، چند نکته جداً و جداً قابل تأمل است:

۱ – بعضی ها چنان از جابجایی کسب و کارها از تلگرام به پیام رسان های داخلی سخن می گویند که گویا به فردی می گویند بلند شو و کمی آن طرف تر بنشین! به همین سادگی!

مهم ترین چیز برای هر کسب و کاری وجود مشتری است. فرق است بین مرکز خریدی که اصطلاحاً «پاخور» ندارد با جایی که در هر دقیقه صدها نفر از مقابل مغازه ای عبور می کنند.
این که به کسب و کارهای موجود در تلگرام بگویند حتماً و حکماً بروید به پیام رسان داخلی، مانند آن است که به فردی که دارای مغازه ای در بازار تهران است بگویند از این لحظه حق نداری در اینجا فعالیت کنی و باید به مغازه ای در فلان روستا نقل مکان کنی و کسب و کارت را آنجا ادامه دهی! آیا چنین حرفی معقول و پذیرفتنی است؟
بی تردید چنین الزامی به معنای تعطیل کردن کسب و کار آن فرد و ظلم آشکار به اوست و مصداق آشکاری از ناراضی تراشی.

در زمانه ای که به دلیل مشکلات اقتصادی، ایجاد شغل توسط حکومت به سختی و کندی و با هزینه های میلیاردی انجام می شود و در کشوری که میلیون ها جوان بیکار وجود دارند، صدها هزار نفر بی آن که ریالی از دولت پول و امکانات گرفته باشند، کسب و کارهای خود را در تلگرام راه اندازی کرده اند و هزینه های خود و خانواده هایشان را تأمین می کنند.
حال با کدام عقل و تدبیر می توان با یک پیامک این همه اشتغال را نابود کرد؟ آیا شغل جایگزین برایشان دارند یا قرار است فقط برای مردم مشکل آفرینی کنند، بر تعداد بیکاران بیفزایند و افراد بیشتری را سرخورده و ناراضی کنند؟!

۲ – کسانی که سال ها در تلگرام فعالیت کرده اند، حقی کاملاً قانونی برای خود ایجاد کرده اند و طبق اصول حقوقی، حق مکتسبه را نمی توان نادیده گرفت. آنها زمانی فعالیت خود در تلگرام را آغاز کرده و گسترش داده اند و سپس زندگی های خود – از جمله ازدواج و بچه دار شدن و … – را بر اساس آن برنامه برنامه ریزی کرده اند که تلگرام در ایران آزادانه فعالیت داشت، صدا و سیما در هر برنامه ای آدرس کانال های تلگرامی خود را اعلام می کرد و مقامات کشور نیز کانال تلگرامی داشتند.
صاحبان این کسب و کارها، مگر جرمی مرتکب شده اند که باید امروز تاوان پس بدهند و نتیجه سال ها برنامه ریزی و زحمت و شب نخوابی و تبلیغ و هزینه کردن شان با یک پیامک بر باد برود؟!

۳ – چندی پیش، رسانه های متعلق به بخش عمومی را ملزم به خروج از تلگرام کردند. گویا این تصور غلط وجود دارد که اگر رسانه ها و کسب وکارهای داخلی از تلگرام بیرون بروند، مردم نیز از آن بیرون خواهند رفت. این در حالی است که مردم خودشان به تلگرام آمده اند و رسانه ها و کسب و کارها نیز به پیروی از مردم در تلگرام فعال شده اند ( و نه برعکس).

با رفتن رسانه ها و کسب و کارهای شناخته شده از تلگرام، اتفاقی که می افتد این است که دهها میلیون کاربر تلگرام می مانند و رسانه های بی شناسنامه، رسانه های آن طرف آبی، کسب و کارهایی که ثبت نشده اند و کانال های با هویت نامعلوم.
گو این که هدف از فیلترینگ تلگرام این بوده است که رسانه ها و کسب و کارهای داخلی ضرر کنند و زمین را دو دستی تقدیم دیگران کنیم و بیاییم بیرون!

اگر مثلاً خبرگزاری مهر با یک سطر نامه یا یک پیامک از تلگرام بیرون بیاید، بی بی سی فارسی و آمدنیوز، این کار را نخواهند کرد. اگر فلان کسب و کار قانونی را از تلگرام بیرون بیندازیم، هزاران کانالی که معلوم نیست با چه هویتی از تلگرام پول در می آورند، جایشان را خواهند گرفت.
به راستی آیا دانستن این نکات ساده و بدیهی، این قدر سخت است یا آن که عده ای در حال انداختن پوست خربزه زیر پای رسانه ها و کسب و کارهای داخلی اند؟!

نکند همان طور که به سریال برره می خندیم که در آن اهالی برره در تجمع اعتراضی علیه استانداری، شیشه های خانه خود را شکستند، کاری کنیم که عاقلان نیز به رفتارهای ما در قبال تلگرام بخندند که داریم سنگ به شیشه خودمان می زنیم!