زندان و شلاق و دیه مجازات زنی که با همدستی دو جوان، شوهرش را کشت

این حکم صبح دیروز از سوی قضات شعبه هفدهم دیوانعالی کشور مهر تأیید خورد.

رسیدگی به این جنایت از دوازدهم شهریور سال 93 به‌دنبال مراجعه زن جوانی به اداره پلیس اسلامشهر درباره ناپدیدشدن شوهرش کامبیز شروع شد. لیلا 30ساله در شرح ماجرا به افسر پرونده گفت: شوهرم از دیروز به خانه برنگشته است و از وی اطلاعی ندارم.

کارآگاهان جنایی درپی تحقیقات گسترده از اقوام و برادر کامبیز دریافتند که این زوج با هم درگیری و اختلاف داشتند به‌دنبال این اطلاعات بود که آنها به لیلا ظنین شدند و سرانجام لیلا در بازجویی‌های پی در پی لب به اعتراف گشود و راز قتل همسرش را برملا کرد.

وی گفت: در فضای مجازی با کیوان آشنا شدم و کم کم به هم علاقه‌مند شدیم چندباری همدیگر را دیدیم اما شوهرم به من مشکوک شد و شروع به بدرفتاری کرد هرچه می‌گذشت اختلاف من و کامبیز بیشتر می‌شد وقتی موضوع را به کیوان گفتم او از من خواست شوهرم را به جای خلوتی بکشانم تا او را بکشیم.روز حادثه با کامبیز و دختر 6 ساله‌ام به باغی در محمدشهر کرج رفتیم دقایقی بعد کیوان و دوستش ساسان هم به آنجا آمدند و شوهرم را با ضربه‌های چاقو به قتل رسانده داخل یک چاه که در وسط باغ بود، انداختند.

بدنبال فاش شدن راز این جنایت بود که کیوان و ساسان نیز به اتهام مشارکت در قتل بازداشت شدند آنها در همان بازجویی‌های اولیه به قتلی که مرتکب شده بودند اعتراف کردند.

این سه متهم پس از انتقال به دادسرا و تکمیل تحقیقات وهمچنین صدور کیفرخواست در دادگاه کیفری استان البرز تحت محاکمه قرار گرفتند.

در این پرونده کیوان متهم به مشارکت در قتل و رابطه نامشروع بود، برای ساسان اتهام مشارکت در قتل و برای لیلا همسر مقتول نیز معاونت در قتل وهمچنین ارتباط نامشروع و زنا مطرح شد.

معاون اول قوه قضائیه نیز از جانب دختر کوچک مقتول خواستار پرداخت دیه شد .

کیوان و ساسان که متهم به مشارکت در قتل بودند به شرط پرداخت یکصدمیلیون تومان رضایت گرفتند اما زن جوان به 15 سال حبس و 99 ضربه شلاق محکوم شد و کیوان نیز به خاطر ارتباط نامشروع به 99 ضربه شلاق محکوم شد.

کیوان و ساسان پس از واریز یکصد میلیون تومان از نظر جنبه عمومی جرم در همین شعبه تحت محاکمه قرار گرفتند وهر کدام به ده سال حبس محکوم شدند.

احکام صادر شده پس از سه نوبت رسیدگی به این پرونده صبح دیروز از سوی قضات شعبه 17 دیوانعالی کشور تأیید شد.

23302