دختران ۳۰ درصد کمتر از پسران «آرزو» می‌کنند

مدیر کل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: مطابق با یک نظرسنجی انجام شده، میزان آرزوی دختران نسبت به پسران ۳۰ درصد کمتر و همچنین آرزوی پسران بسیار روشن بوده است.محمود علی‌گو در وبینار “نقش ابعاد کلی سلامت دختران در توسعه پایدار” با محوریت توانمندسازی روانی اجتماعی دختران در توسعه پایدار که به همت جهاد دانشگاهی واحد الزهرا برگزار شد، اظهار کرد: در اغلب اوقات گفته می‌شود دختران و زنان در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار دارند که می‌توان گفت علت آن آماده نکردن محیط بر قائده زیست زنانه است که در نهایت به بروز آسیب‌های اجتماعی برای زنان منجر می‌شود.

وی ادامه داد: آسیب دختران از جایی شروع می‌شود که میزان دختران بازمانده از تحصیل، در معرض خشونت به ویژه خشونت خانگی و بی سوادی در آن بیداد می‌کند. فقر، نابرابری، محرومیت زنان و کودکان از جمله اهداف توسعه پایدار است و ما باید توسعه را در مسیر زیستی زنان طراحی کنیم.

علی‌گو با اشاره به سه‌گانه‌ی نقش، هویت و ارزش در راستای ایجاد مطالبه‌گری در زنان و در نهایت بروز این مطالبه‌گری در عرصه اجتماعی ادامه داد: در جامعه ما دختران، خانواده‌هایشان و سیاست‌گذاران با دوراهی‌های اجتماعی نظیر ادامه تحصیل آری یا خیر؟، اشتغال آری یا خیر؟ و… و یا با دوراهی‌های اجتماعی مواجه می‌شوند.

وی معتقد است که در جامعه ما حضور دختران در عرصه اجتماعی بعد از ابعاد ایدئولوژیک تفسیر می‌شود و اینگونه تبیین می‌شود که دختر خوب دختری است که دارای توانایی‌های بالا است اما بروز و ظهور اجتماعی ندارد این در حالیست که اگر به مسائل حوزه دختران به صرف دختر بودن آن‌ها نگاه کنیم با خطای استراتژیک مواجه شده‌ایم.

مدیر کل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اهمیت توجه به مسائل حوزه دختران با مدل اکولوژیک، ادامه داد: ما در برخورد با آسیب های اجتماعی به سراغ فرد می رویم و تصور می کنیم مسائل اینگونه حل می‌شوند در حالی که نمی‌توان بدون در نظر گرفتن موقعیت زیستی و اجتماعی، و جامعه و خانواده شروع به سیاست گذاری کرد بنابراین هر مساله اجتماعی باید در تمام ابعاد اکولوژیکی آن بررسی شود.

وی به بیان مولفه‌های موثر در توانمند سازی فردی و اجتماعی زنان و دختران پرداخت و افزود:  از جمله مولفه‌های موثر در توانمندی دختران ایجاد عزت نفس، تقویت و آموزش مهارت‌های زندگی، مهارت‌های تاب آوری، بهبود و افزایش رضایت از خود، مهارت‌های فرزند پروری، تقویت خود رهبری، آموزش روابط دوستی و افزیش پیوند اجتماعی و… است که می‌توان از این طریق به توسعه پایدار دست یافت.